Choroba Hashimoto – na czym polega jej leczenie?

Artykuł sponsorowany

Choroba Hashimoto to przewlekłe zapalenie tarczycy. Leczenie polega na przyjmowaniu hormonów. Duże znaczenie ma dieta.

Co to jest choroba Hashimoto?

Choroba Hashimoto to najczęściej występujący rodzaj zapalenia tarczycy, który powoduje niedoczynność tego narządu. Jest to schorzenie autoimmunologiczne. Oznacza to, że układ immunologiczny z nieznanych przyczyn atakuje własne, zdrowe tkanki. Choroba zdecydowanie częściej pojawia się u kobiet, niż u mężczyzn, a do jej wystąpienia predysponują czynniki genetyczne. Swoją nazwę wzięła od nazwiska japońskiego chirurga, który jako pierwszy opisał jej przypadki. Inne określenia to przewlekłe limfocytowe zapalenie gruczołu tarczowego lub zapalenie tarczycy Hashimoto.

Choroba dotyka coraz więcej osób na świecie. Mimo że ryzyko zachorowania wzrasta z wiekiem, zwiększa się liczba przypadków zdiagnozowania jej u osób młodych, a nawet dzieci. Trwają badania nad skutecznym lekiem i terapią uzupełniającą. Nowoczesne metody leczenia Hashimoto zakładają holistyczne spojrzenie na pacjenta i uwzględniają dietę oraz suplementację składników odżywczych.

Leczenie zapalenia tarczycy Hashimoto

Nie istnieje jeden skuteczny lek na chorobę Hashimoto, który zahamowałby postępujący proces zapalny. W związku z tym, że wywołuje ona niedoczynność tarczycy i większość objawów jest związana właśnie z nią, zaleca się leczenie hormonalne, aby uzupełnić tyroksynę (FT4) i trójjodotyroninę (FT3).

Stosowane preparaty lecznicze zawierają lewotyroksynę. Jest to substancja syntetyczna, która wykazuje identyczne działanie jak hormony tarczycy. Dawka leku jest dobierana indywidualnie do pacjenta. Systematyczne przyjmowanie leku powoduje, że stężenie hormonów normalizuje się, a organizm funkcjonuje prawidłowo. Lewotyroksynę przyjmuje się rano, na czczo. W trakcie terapii farmakologicznej konieczne są regularne kontrolne badania krwi.

Dieta w leczeniu choroby Hashimoto

Odpowiednio zbilansowana dieta oraz prawidłowy sposób odżywiania się są istotnymi elementami terapii. Niektórzy chorzy zmagają się jednocześnie z innymi dolegliwościami: nadwagą lub otyłością, cukrzycą, nietolerancją pokarmową oraz innymi chorobami autoimmunologicznymi. Dlatego jadłospis powinien być dostosowany indywidualnie do każdego pacjenta. Nie zaleca się stosowania restrykcyjnych diet eliminacyjnych, są one zalecane jedynie w przypadku potwierdzonych alergii i nietolerancji pokarmowych. Podstawowe zasady diety w chorobie Hashimoto to:

• spożywanie 4–5 posiłków dziennie w regularnych odstępach czasu co 3–4 godziny,
• dostosowanie kaloryczności posiłków do potrzeb,
• ograniczenie spożywania posiłków pochodzenia zwierzęcego,
• stosowanie tłuszczów roślinnych,
• eliminowanie produktów wysokoprzetworzonych, cukrów prostych i nasyconych kwasów tłuszczowych,
• zwiększenie podaży białka, węglowodanów o niskim indeksie glikemicznym, błonnika pokarmowego i nienasyconych kwasów tłuszczowych,
• przyjmowanie około 2 litrów wody dziennie,
• unikanie diet niskotłuszczowych i niskobiałkowych,
• włączenie do jadłospisu dużej ilości warzyw i owoców,
• rezygnacja z używek.

Osobom, które chorują na Hashimoto, zaleca się wykonanie testów na nietolerancje pokarmowe. W przypadku wyniku pozytywnego konieczna jest dieta eliminacyjna związana np. z eliminacją glutenu czy laktozy. Każda wprowadzona dieta powinna być wcześniej omówiona z lekarzem prowadzącym lub dietetykiem. Należy także uważnie obserwować reakcje organizmu na przyjmowane produkty i wykluczyć z jadłospisu te, które nasilają dolegliwości.

Suplementacja w chorobie Hashimoto

U osób, które zmagają się z chorobami tarczycy, często stwierdza się niedobory składników mineralnych. Ich odpowiednie stężenie zapewnia prawidłowe funkcjonowanie narządów wewnętrznych i całego organizmu, dlatego warto je uzupełniać. W chorobie Hashimoto ważne jest monitorowanie poziomu i suplementacja: żelaza, selenu, cynku, witamin A, C, E, D, jodu i magnezu.