Życie z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Artykuł partnera

Choroba Crohna to krępujące schorzenie. Pacjentowi będzie łatwiej z nim żyć, jeśli otrzyma wsparcie od bliskich. Warto, aby porozmawiał z nimi na ten temat. Powinien też nauczyć się radzić sobie ze stresem i unikać palenia papierosów.

Relacje z bliskimi a choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna (inaczej choroba Crohna) to schorzenie związane z krępującymi biegunkami i powtarzającymi się bólami brzucha. Chorzy często nie zgłaszają się z objawami do lekarza i leczą się samodzielnie. Wstydzą się mówić o objawach specjaliście, a tym bardziej – swoim bliskim. Warto jednak przełamać ten strach i rozpocząć rozmowę na temat wsparcia, którego pacjent potrzebuje od rodziny i przyjaciół. Najlepiej poinformować o konkretnych aspektach choroby, m.in. konieczności natychmiastowego dostępu do toalety. Dobrze, aby chory powiedział swoim bliskim, dlaczego często nie ma ochoty na wyjścia do miejsc publicznych. Warto, by zaznajomił ich ze skutkami ubocznymi leków, które przyjmuje. W przypadku choroby Crohna bardzo istotne jest samopoczucie pacjenta. Aby je poprawić, powinien w miarę możliwości kontynuować rozwijanie dotychczasowych zainteresowań.

Stres a choroba Crohna

Sytuacje stresowe mogą zaostrzyć objawy choroby Leśniowskiego-Crohna. Z tego powodu dobrze byłoby, aby pacjent nauczył się radzić sobie ze stresem. Może mu w tym pomóc aktywność fizyczna, np. joga lub spacery oraz medytacja. Pomocne jest też słuchanie muzyki relaksacyjnej. Warto wypróbować ćwiczenia oddechowe, hipnoterapię lub biofeedback. Osoby, które stresują się szczególnie silnie, mogą sięgnąć po programowanie neurolingwistyczne (NLP) lub terapię poznawczo-behawioralną.

Palenie papierosów a choroba Crohna

Palenie papierosów to kolejny powód, który może zwiększać ryzyko rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna. Wpływa na powstawanie przetok bądź ropni. Palacze częściej doświadczają nawrotów choroby oraz konieczności leczenia operacyjnego i przyjmowania leków działających na układ immunologiczny.

Pobyt poza domem – o czym chory na Crohna powinien pamiętać?

Warto, aby przed wyjściem z domu, chory na Crohna opracował listę toalet znajdujących się na trasie jego wyjścia. Powinien zabrać ze sobą bieliznę na zmianę, chusteczki nawilżane i higieniczne oraz leki. Jeśli wybiera się w podróż pociągiem czy autobusem, dobrze by postarał się o miejsce w pobliżu toalety. Dostępne są też karty, które wystarczy okazać, jeśli chce się wejść do WC bez kolejki. W Polsce można je dostać w towarzystwie J-elita.

Leczenie operacyjne a jakość życia

Po zabiegach obejmujących wycięcie części lub całości jelita chorzy zmagają się z problemami z odżywianiem. Ich organizm może nie wchłaniać wystarczającej ilości składników odżywczych z pokarmu. Rozwiązaniem tych problemów jest żywienie pozajelitowe w postaci kroplówek lub przenośna pompa żywieniowa. To pierwsze rozwiązanie wymaga nawet kilkunastogodzinnych pobytów w szpitalu. Chorzy, którzy mają pompę, są natomiast mobilni. To drogie urządzenie, (od 3 do 7 tys. zł), można je jednak wypożyczać od fundacji lub stowarzyszeń pomagającym osobom z nieswoistym zapaleniem jelita.