Artykuł partnera
Lekomania, czyli uzależnienie od leków, to coraz poważniejszy problem, który przez wiele osób jest lekceważony. Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak niebezpieczny może to być nałóg – a co więcej – nie wiemy, gdzie szukać pomocy. Czym jest lekomania, jak ją rozpoznać i gdzie leczyć? Na te pytania postaramy się odpowiedzieć w niniejszym artykule.
Czym tak właściwie jest lekomania?
Lekomania to stan, w którym człowiek na własną rękę przyjmuje zbyt dużą ilość leków w celu odurzenia się. Uzależnienie od leków jest równie niebezpieczne, co alkoholizm czy narkomania. Większe ryzyko uzależnienia od leków występuje u osób starszych, które regularnie przyjmują duże ilości leków. Na lekomanię często chorują również kobiety samotne, bez wsparcia społecznego, borykające się z depresją. Uzależnienie od leków jest groźne przede wszystkim dlatego, że każdy z wyrobów farmaceutycznych posiada typowe dla siebie skutki uboczne. W przypadku niedostosowania przyjmowania preparatu do zaleceń lekarza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych drastycznie wzrasta.
Czy od wszystkich leków można się uzależnić?
Lekomania najczęściej obejmuje środki nasenne, przeciwbólowe, uspokajające, dopingujące i euforyzujące. Najsilniej mogą uzależnić leki psychotropowe, czyli te, które wpływają na ośrodkowy układ nerwowy. Niebezpieczne są także środki przeciwbólowe wydawane bez recepty. Można je zakupić nie tylko w aptekach, ale także na stacjach benzynowych, supermarketach itp. Kolejną grupę wśród nadużywanych środków stanowią lekarstwa nasenne, zawierające uzależniające benzodiazepiny. Silnie uzależniające są również preparaty przeciwkaszlowe, które mają w swoim składzie dekstrometorfan. Substancja ta w niewielkich dawkach pomaga zwalczyć kaszel, ale w nadmiarze prowadzi do uzależnienia. Rezultatem przedawkowania dekstrometorfanu jest stan odurzenia narkotykowego.
Uzależnienie od leków – objawy
Lekomania często określana jest uzależnieniem ,,niewidocznym”, co oznacza, że bardzo łatwo się z tym nałogiem ukryć. Sprzyja temu także fakt, że wiele leków można swobodnie kupić bez recepty. Początkowo lekoman zachowuje się podobnie, jak osoba uzależniona od alkoholu czy narkotyków, czyli zwiększa dawkę przyjmowanych leków bez konsultacji z lekarzem. Po tym, jak przestanie przyjmować lek, pojawia się zespół odstawienny, który może różnić się objawami w zależności od rodzaju substancji.
Najistotniejsze objawy uzależnienia od leków:
- zażywanie tego samego leku przez miesiące czy nawet lata, nawet gdy przestało to być konieczne;
- wystąpienie objawów odstawienia po przerwaniu przyjmowania substancji (mogą to być m.in. napady drgawkowe, zawroty głowy, wymioty, bezsenność, osłabienie, zaburzenia oddychania);
- wzrost tolerancji na ilość zażywanych leków, zwiększanie dawek;
- chodzenie do wielu lekarzy w celu wyłudzenia recept na lekarstwa;
- drażliwość wywołana brakiem leku;
- postępujące zaniedbywanie dotychczasowych zainteresowań, aktywności na rzecz zażywania i przyjmowania substancji uzależniającej.
Ważną cechą uzależniania od leków jest niepohamowana chęć spożywania kolejnych dawek nawet, gdy wystąpiły już wszelkie objawy chorobowe.
Dlaczego coraz częściej młodzi ludzie sięgają po leki?
Przyczyny uzależnienia od leków mogą być różne. Szybkie tempo życia, stres, kłopoty w życiu prywatnym, problemy finansowe, przewlekłe choroby to tylko kilka z problemów, z jakimi borykają się młodzi ludzie. By się z nimi uporać, sięgają po różne rozwiązania, które – jak się okazuje – nie zawsze są skuteczne i mogą prowadzić do nałogów.
Gdzie i jak leczyć lekomanię?
Osoby, które popadną w nałóg, mogą mieć problemy z odstawieniem środków, ponieważ pojawiają się u nich psychiczne i fizyczne objawy zespołu abstynenckiego. Dla osoby uzależnionej jedynym ratunkiem może stać się terapia leczenia uzależnień w specjalistycznej placówce. W ośrodku Nowe Życie w Krakowie prowadzone jest leczenie lekomanii, które obejmuje terapię indywidualną oraz grupową, a także wsparcie ze strony doświadczonych psychoterapeutów. W trakcie pobytu w takim miejscu pacjent wspólnie z terapeutą poznaje działanie przyjmowanych leków, ustala podłoże swojej choroby i uczy się nowych zachowań, które mają pozwolić mu poradzić sobie z objawami zespołu odstawiennego. Aby jednak wyjść z nałogu i z sukcesem zakończyć leczenie, chory sam przed sobą musi przyznać się do uzależnienia oraz poszukać w sobie siły i chęci do zmiany swojego dotychczasowego życia.
