Artykuł sponsorowany
Podobno sport to zdrowie, jednak ci, którzy są najbardziej aktywni fizycznie mogą potwierdzić, że sport to również kontuzje. Oczywiście ruch niesie ze sobą wiele pozytywów dla naszego zdrowia i urazy, jakie mogą się przytrafić, nie powinny do niego zniechęcać. Najważniejsze to wiedzieć w jaki sposób ograniczyć możliwość kontuzji, a jeśli już się zdarzą – wiedzieć do kogo się z tym udać.
Więzadło krzyżowe przednie – kiedy ulega uszkodzeniu?
Więzadło krzyżowe przednie (ACL – ang. anterior cruciate ligament) jest najważniejszym ze stabilizatorów stawu kolanowego, a także pełni funkcję tzw. czucia głębokiego, czyli informuje o położeniu nogi, dlatego jego sprawność jest tak istotna. Rekonstrukacja ACL ma na celu przywrócenie obu tych ról więzadła. Zwykle jest ono w stanie wytrzymać obciążenie o sile 2500 N. Zwykły spacer to zaledwie 400 N, ale już uprawianie sportu może dostarczyć stawom aż 1700 N, a stąd już całkiem blisko do limitu, którego przekroczenie będzie skutkować zerwaniem więzadła.
Rekonstrukacja ACL – u kogo się przeprowadza zabieg?
Skutki tego rodzaju kontuzji są odczuwalne w codziennym życiu, utrudniając pracę fizyczną i aktywność sportową. Wiąże się ona również z odczuwalnym bólem, a także możliwością dalszych powikłań i uszkodzeń. Rekonstrukacja ACL jest przeprowadza najczęściej w sytuacjach, gdy:
- dotychczas prowadzone leczenie zachowawcze nie przyniosło rezultatów
- pacjentem jest osoba planująca aktywność ruchową
- pacjent uprawia sport zawodowo
- stwierdzono uraz w obu kolanach
- pacjent nie przekroczył 55 roku życia
Przed zakwalifikowaniem do leczenia operacyjnego przeprowadzane są konsultacje z lekarzem ortopedą, mające na celu ustalenie planu leczenia.
Rekonstrukacja ACL – jak przebiega zabieg?
Jeszcze zanim dojdzie do zabiegu przeprowadzane są zabiegu rehabilitacyjne, które same w sobie stanowią element leczenia i mogą przynieść ulgę pacjentowi, a także doprowadzić do ogólnej poprawy stanu zdrowia. Rekonstrukacja ACL przebiega w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Pacjent jest świadomy w trakcie zabiegu, traci jedynie czucie poniżej pasa. Za pomocą małych nacięć chirurg wprowadza artroskop i ocenia ogólny stan więzadła oraz usuwa zmiany patologiczne.
Kolejnym krokiem rekonstrukcji ACL jest wykonanie przeszczepu. Ten może być pobrany od samego pacjenta (najczęściej są to ścięgna mięśni półścięgnistego i smukłego), od zmarłego dawcy, a także można użyć syntetycznej protezy. Nowe więzadło wprowadza się do wywierconych tuneli kostnych (w kościach udowej oraz piszczelowej) oraz przytwierdza w taki sposób, aby jego napięcie możliwie najbardziej odpowiadało naturalnemu.
Rekonwalescencja po zabiegu
Okres dochodzenia pacjenta do zdrowia po rekonstrukcji ACL rozpoczyna się wkrótce po ustaniu działania znieczulenia. Polega na stopniowej pionizacji oraz ćwiczeniach kończyn (poza operowaną). W początkowym okresie pacjent porusza się przy pomocy kul (do trzeciego tygodnia po zabiegu), a na kolano założona jest orteza (przez pierwszy miesiąc). Rehabilitacja trwa około trzech miesięcy, wtedy też możliwy jest stopniowy powrót do aktywności sportowej, chociaż bardziej obciążający kolana wysiłek możliwy jest dopiero po dziewięciu miesiącach. Przez cały ten okres pacjent pozostaje pod opieką lekarza specjalisty i niezbędne są wizyty kontrolne. Do pełnego powrotu sprawności ruchowej pożyteczne są także wizyty u fizjoterapeuty, który pomoże w rekonwalescencji.
Uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego niesie ze sobą wiele poważnych konsekwencji, dlatego jego leczenie jest niezbędne. Nie we wszystkich przypadkach trzeba sięgać do zabiegów operacyjnych, jednak może to się okazać nieodzowne. Najważniejszym jest niezaniedbywanie problemu i kontakt ze specjalistą, gdy tylko stwierdzimy dolegliwości bólowe i problemy z prawidłowym funkcjonowaniem kolana.
